Fındık Kurdum

Kurdum kurdum,hayaller kurdum
Sordum kendime sende ne buldum
Fındık kurdum aşık oldum
Kızdım kendime,sende ne buldum

Uzun tren yolları var gönlümde
İnip binenler oldu şehirlerde
Ben sende ne buldum da oldum böyle
Sorular birikti,cevaplarıysa sende

Aşk için yanıp sönerken
Öl desen ölür bu sersem
Alnıma yazdığım senmisin

Aşk için yanıp sönerken
Öl desen ölür bu sersem
Alnımın yazgısı senmisin

Düşman Olma Pişman Olma

Artık bitti diyorsan katlanırım
Acı duymam inan ölüme razıyım
Düşman olma sana güvenemem
Ben böyleyim geriye dönemem
Ayrılmayı canım sen istedin
PiÅŸman olma biri seni bulur
Avunursun içime dokunur
Ayrılmak çok zordur seviyorken
İstersen git beni bırak
Yahut kal bana inat
DeÄŸeri yok sensiz herÅŸeyi al

Düs Yakamdan

Mutluluktan görmüyordu gözlerim saftı kalbim değmemişti el bile
Günler geçtikçe artıyordu hislerim anl*mazdım bazen yalnız gezmemi
Zorlas*m da olmuyor her şey bitti bir günde
Gel dön desen de dönmez gönlüm eski haline
Bilsen neler çektim kendi kendime
Sen dön desen de dönmez gönlüm eski haline
Kopartıp attım bağırdım özgürce
Her gün ağlardım güldün ardımdan
Yeni bir gün başlarken düş yak*mdan!

Duman Üstü

Bil ki sevgilim, sonu yoktur bu sevginin
HerÅŸeyinle sen benim oldun ya sevgilim
Duy ki gerçeği yankılansın için için
Yeter ki iste sen ölürüm ben senin için

Sen,beni baştan yarattın
Bir tek sen dertlerimden anladın
Seninle gözlerimi açtım hayata
Böyle aşk yoktur diyene, bir çift lafım var

Duman üstü, duman üstü ol
Duman üstü, duman üstü ol
Duman üstü, duman üstü oldum