Yıkılsın bütün duvarlar birer birer
Açılsın bütün kapılar teker teker
YaklaÅŸ bana gel sokul bana
Rüyama giriver bu gece helalim oluver bu gece
Koptu fırtına dört bir yanımda
Ateşe at beni sar kollarınla
Çok yorgunum sarıl bana, dokun bana ne olur
Binlerce ok saplanıyor şu kalbime
Alev alev ateşin yanıyor yüreğimde
Yaklaş bana gölgem ol benim
Rüyama giriver bu gece
Helalim oluver bu gece
Koptu fırtına dört bir yanımda
Ateşe at beni sar kollarınla
Çok yorgunum sarıl bana, dokun bana ne olur
Gururumu aldım ayaklar altına
Geldim kapına yüz sürmek için
Haydi artık sende sil gözyaşlarını
Süslen boyan giyin benim için
Elimde pembe-mavi soğuk bir çerçeve
Tüm anılar sanki toplanmış hep o resimde
Süzül oradan
Gel sokul bana rüyama giriver bu gece
Koptu fırtına dört bir yanımda
Ateşe at beni sar kollarınla
Çok yorgunum sarıl bana dokun bana ne olur
Sokul bana, sarıl bana, yaklaş bana, dokun bana
Sokul bana, sarıl bana, yaklaş bana, dokun bana
Yazar:
Radyo | Kategori:
Barış Manço
Yaz dostum güzel sevmeyene adam denir mi
Yaz dostum selam almayana yiÄŸit denir mi
Yaz dostum altı üstü beş metrelik bez için
Yaz dostum boşa geçmiş ömre yaşam denir mi
Yaz tahtaya bir daha tut defteri kitabı
Sarı çizmeli Mehmet ağa bir gün öder hesabı
Yaz dostum yoksul görsen besle kaymak bal ile
Yaz dostum garipleri giydir ipek ÅŸal ile
Yaz dostum öksüz görsen sar kanadın kolunu
Yaz dostum kimse göçmez bu dünyadan mal ile
Yaz tahtaya bir daha tut defteri kitabı
Sarı çizmeli Mehmet ağa bir gün öder hesabı
Yaz dostum Barış söyler kendi bir ders alır mı
Yaz dostum su üstüne yazı yazsan kalır mı
Yaz dostum bir dünya ki haklı haksız karışmış
Yaz dostum boşa koysan dolmaz dolusu alır mı
Yaz tahtaya bir daha tut defteri kitabı
Sarı çizmeli Mehmet ağa bir gün öder hesabı
Yazar:
Radyo | Kategori:
Barış Manço
Çocukluğumun geçtiği o mahallede
Başı boyalı ahşap eski bir evde otururlardı
Sakız Hanımla Mahur bey
Bembeyaz tenli bembeyaz saçlıydı Sakız Hanım
Zaten onun için Sakız Hanım derdik kendisine
Pamuk gibi elleriyle kemençe çalardı
Eşi Mahur Bey önce biraz nazlanır
Sonra oda kanunuyla eşlik ederdi Sakız Hanım�a
Beraber meÅŸk ederlerdi
Yaz akşamlarında
Açılırdı perdeler
Yorgun ellerinden
Dökülürdü nağmeler
İki yıl kadar oluyor
Önce kanun sustu eski evde
Birkaç ay sora da kemençe
Ve başı boyalı ahşap evin perdeleri
Bir daha açılmamak üzere kapandı
Evin satılacağı söylendi bir başka gence
Gittim içeri girdiğimde eski bir koltuğun üzerinde
Boynu bükük bir kanun
Ve kanunun göğsüne yaslanmış mahsun kemençeyi gördüm
Bizi rahatsız etmeyin der gibiydiler
Kıyamadım uzaklaştım
Mahur Bey susunca kapandı perdeler
Sakız Hanımla bitti o hüzünlü nağmeler
Yazar:
Radyo | Kategori:
Barış Manço
Yıllar önce yine böyle bir ağustos akşamı
Seninle yürümüştük bu sahilde
Bilmem hala benim gibi sen de hatırlar mısın
El ele söz vermiştik bu sahilde
Seni bana çok gördüler
İnanmadın mı bana unutmam demiştim sana
O sabah ayrılırken
Åžimdi bilmem kim bilir hangi sahilde nerdesin
Ben yalnız, acaba sen kiminlesin
Seni bana çok gördüler
İnanmadın mı bana unutmam demiştim sana
O sabah ayrılırken
Herkes duysun tertemiz aşkımın öldüğünü
Tek başıma kutladım yıldönümünü
Yazar:
Radyo | Kategori:
Barış Manço